Blog #5 De eerste dagen

Zaterdag 6 juli


Spanning en sensatie op de bouw! Op de begane grond worden resten tegellijm verwijderd. Boven is een groep aan een werkbank aan het bouwen en een andere groep bouwt een muur, als Lia naar boven komt om Ruud erbij te halen. Zij was met wat leerlingen de grond voor het gebouw aan het egaliseren en daar kwamen twee paardenkarren met hout voorbij met mannen die alleen maar Roemeens spraken.


IMG_20190708_170533jpg


Wij wachten op een levering hout, dus we denken dat dit ons hout is. Ruud knoopt een Roemeens gesprek aan met één van de mannen, waarna ze beginnen het hout af te laden. Tien balken hebben we nodig. Bij de twaalfde probeert Ruud ze te stoppen, maar ze gaan vrolijk door tot er vijftien balken liggen. Dan moet er betaald worden. Cât face? Hoeveel kost het? Ruud geeft ze het eerste briefje van honderd, waarna de man vraagt om 1000 lei, ofwel 222 euro. Belachelijk veel. Een telefoongesprek met Brânduṣǎ volgt. Ze vertelt dat dit niet ons hout is en vraagt de man aan de telefoon. Ze dreigt de politie erbij te halen. De man zegt slechts ‘Ja mevrouw, sorry mevrouw’. Daarna laadt hij het hout allemaal weer op, terwijl hij moppert over het vergeefse werk. Het blijkt een oplichter, die ergens hout steelt en probeert het te verkopen aan naïeve mensen voor veel te veel geld. Ruud blijkt een minder makkelijk slachtoffer dan de man dacht, maar hij had nog steeds het briefje van 100 in zijn zak. <vertaald> Ik heb je honderd lei gegeven. Die wil ik terug.</vertaald>

De man weigert het geld terug te geven, vanwege het vergeefse werk. Ruud past de truc die hij net heeft geleerd van Brânduṣǎ toe, zet zijn telefoon aan zijn oor en dreigt de politie te bellen. Pure bluf. Hij redt zich aardig in het Roemeens, maar aan de telefoon aan de politie uitleggen wat hier aan de hand is, gaat te ver. Maar het is niet nodig: bij het horen van het woord politie bindt de man meteen in en onder het roepen van ‘Geen politie, geen politie’, geeft hij het geld terug.

De volgende dag, bij Brânduṣǎ thuis, komt de paardenkar voorbijgereden. Tessa maakt een filmpje. Op het moment dat Brânduṣǎ het filmpje ziet, rent ze naar de auto en scheurt ze achter de kar aan om hem nog een keer duidelijk te maken dat hij dit niet nog een keer in de buurt van de school moet flikken: als ze de politie belt, verliest hij zijn kar en zijn paarden. Haar advies: een eerlijkere levenswijze.


IMG-20190706-WA0006-01jpeg
Een stiekeme foto die Daniël van de kar maakte...

Zondag 7 juli

Op zondag hadden we rustdag. Het eerste wat we hoorden was de mis: die versterken ze, zodat je hem door het hele dorp hoort. Er stonden rijen met mensen voor de ongeveer vijf kerken. Eigenlijk wilden we zwemmen, maar door het onweer was dat helaas niet mogelijk. In plaats daarvan hebben we allerlei spellen gespeeld: van 'Bang the dice game' tot 'Machiavelli'.
Vervolgens hebben we voor de hele groep gekookt. We hadden allerlei gerechten: pasta met zalm en spinazie, taco's, nacho's, Gehaktballetjes en nog meer. Een geslaagd idee. Het was erg gezellig en lekker.


La revedere,

Team Roemenië